terasa çıkıyorum. özenle aldığım yeşil koltuğuma oturuyorum. boşluğumu doldurabilecek tanıdık, bildik şeyler arıyorum. hava başka, çiçekler başka,çılgın martılar bambaşka... bir sigara yakıyorum... son çare gökyüzüne bakıyorum, yıldızlar yok... yıldızları görmek için gözlerimi kısıyorum..yok, yıldızlar gitmiş...
bu şehrin ışıklarından yıldızları göremiyorum...
oysa bir görebilsem seninle aynı yerde bulaşabilirim...
istanbul'daki bu gecemin grubu,
The Black Heart Procession
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder