Giderken,Büyük Ev Ablukada

Büyük Ev Ablukada

6-7 ay önce bir arkadaşım sayesinde keşfedip kaybettiğim grup seni yeniden buldum. Şimdi çok daha anlamlısın benim için. İzmir’den gidişime sen damganı vurdun. Sabahtan beri "en güzel yerinde evin'i" dinliyorum... Dinledikçe gitmek hem daha anlamlı hem daha anlamsız geliyor. 

 Hele ki seni bırakıp gitmek!

Direksiyonun başında son sürat gidiyorum. Hepiniz inmişsiniz arabadan, dikiz aynamdan görebiliyorum sizi, el sallıyorsunuz arkamdan... Her şey güzel giderken, Gaz pedalı takılı kalıyor,duramıyorum, şehrin içinde son sürat hızla ilerlerken kırmızı ışıktan geçiyorum, duramıyorum, birine çarpacakken direksiyonu kırıyorum.birkaç manevra yine yoldayım ama  korkudan ölmek üzereyim salak arabayı durduramıyorum.Panik yapıyorum, gözlerim seni arıyor yan koltukta değilsin..yoksun, sensizlik içimi parçalıyor..sensizliğin verdiği panikle yaşamaya çalışıyorum, korkuyla sadece sürüyorum arabayı..,benzin bitinceye kadar diyorum. kendime, sadece nefes alacak bir umuda bağlıyorum kendimi.. Benzin bitinceye kadar Elif,  "yolculuğun sonunda bembeyaz sevgini ört üstüme"...

Seni arkada bırakmak kalbimi ağrıtıyor..Benim hep senli hayallerim vardı, buna hazırlıklı değildim..

Nereye gidiyoruz Elif?

Beynim, ruhum, bedenim birbirinden ayrıldı, denizin ortasında rotasız sürükleniyorum. Peki sen nerdesin?. Sanki artık yalnızca ben elini tutuyorum.Yavaş yavaş vazgeçtiğini hissediyorum..Oysa vazgeçmek için daha çok erken..

Gitmek inan çok daha zor, sürekli gardını almak zorunda olmak ise en zoru..

Senin huzurunu,güvenini,sevişini,beni sinir edişini çok özledim..Seni çok seviyorum.

En Güzel Yerinde Evin (diye değil)

"üzgünüm eskisi gibi değil lunapark

Bir yanıp bir sönerken hiç gitmemiş gibi ışıklar ama

Baksana bana gölgeme döndüm halim perişan

Bir yanıp bir söner hiç gitmemiş gibi ışıklar ama

Sen nehirleri yataklarında ayırırdın da örterdin üstümü

Hani yuvarlanıverirdi taşlar,

Hani canları isterse.

En güzel günleriydi onlar ama geri geleceklermiş gibi değil.

Bu sefer mutsuzum ama keyfim yerinde

Gel beraber diye değil.

Karanlık, artık hurda bir eşyadır 

Ve en güzel yerinde durur evin.
Sen nehirleri yataklarında ayırırdın da örterdin üstümü

Hani yuvarlanıverirdi taşlar,

Hani canları isterse.

Lunapark üzgünüm değil.

Bu sefer mutsuzum ama keyfim yerinde

Gel beraber diye değil.

Karanlık, artık hurda bir eşyadır 

Ve en güzel yerinde durur evin.

Hiç gitmemiş gibi ışıklar ama".